Readingpoems

η ποίηση

Μαΐου 25, 2013
Σχολιάστε
περπατώ σαν να μην είναι άνθρωποι στους κόσμους, 
σαν οι δρόμοι να έχουν χαθεί, σαν η ζωή να είναι από βερνίκι χρωματισμένη χρώμα θολό,
περπατώ αδιάκοπα,
περπατώ σαν οι άκρες των δακτύλων μου να κοκκινίζουν αίμα, τα χείλη μου να λυγίζουν εμπρός σου, 
σαν το φόρεμα που φορώ να μην ακουμπά στη γη, να πιάνεται στις κλωστές του αέρα, να γίνεται κύμα της θαλάσσης σου
 
ανάμεσα στους ζωντανούς που πεθαίνουν κι εκείνους που ζουν, σε αγαπάω εγώ περισσότερο, 
περπατώ σαν να μην ειναι αλλιώς, μα από εσένα, το βήμα μου φτιαγμένο

 

Advertisements

    Επικοινωνία

    Όλα τα ποιήματα

    Ψάχνω…

    Όροι χρήσης

    Είστε ελεύθερος/η να αντιγράψετε, διανείμετε, παρουσιάσετε τα ποιήματα του παρόντος ιστολογίου εφόσον δώσετε αναγνώριση στον αρχικό συγγραφέα και δεν χρησιμοποιήσετε αυτό το έργο για εμπορικούς σκοπούς.
    Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία παρακαλώ επικοινωνήστε στο holly.readingpoems@gmail.com.