Readingpoems

η φωνή

Μαρτίου 29, 2013
Σχολιάστε
έχω ένα σπίτι που φεγγίζει τις νύχτες-
κουκλόσπιτο,
με παραθύρια μεγάλα σα σελίδες βιβλίων
έχω ένα σπίτι που τα πρωινά βγάζουν καπνούς τα ηλεκτροφόρα τζάμια του
απ’ τα κακά και τις ειδήσεις
κι έχω κι ένα κουτί κασετόφωνο με ξένοιαστες φιγούρες ανθρώπων,
σάμπως ανεξήγητα πολύτιμο, σαν το άγγιγμά σου,
ένα κουτί, το λες και μουσικό, γυρνάει και κοιτάζει εμέ, γυρνάει και κοιτάζει εσέ, όταν εσύ εδώ
το κουτί
το κουτί μου έχει ηλικίες 30 αβέβαιες, έχει αερόστατα που δεν μπορούν να ανέβουν ουρανό και βασανίζονται σε γήινες στράτες, έχει άδικα κουρέματα ονείρων
ένα κουτί,
έχω ένα κουτί με απροόπτους πολέμους προσήνεμους, με μια πατρίδα χαμένη,
μα έχω κι ενα σχέδιο
ένα σχέδιο σου λεω
και πλέκω πιο μακριές τις μέρες και τις νύχτες μου,
ένα σχέδιο
με μια πίστη κι μιαν αυλή με χρώματα ήλιου, με μονοπάτια βασιλικού και λεμονιών
και τραγουδώ μοναδικά, για με, για σε, για όλους,
τραγουδώ επανάσταση,
παραπατώ σε νότες και εμπειρίες μαγέρικες,
λογίζομαι εκείνα κει τα μάτια σου και τα παιχνίδια των παιδιών σε λεύτερο ουρανό
έχω ενα γράμμα σου που το φυλάω ζεστά
το διπλώνω, το ανοίγω, το διαβάζω, το σημαδεύω με τα χρόνια μου
έχουμε μια θάλασσα μου χες πει,
ναι, αυτή είναι η φωνή μας,
αγάπη
μου
Advertisements

η αγωγή

Σεπτεμβρίου 19, 2011
1 σχόλιο

δεν μπορώ
να περπατήσω καλά
δεν το μπορώ καθόλου
έχω καταπιεί ηλεκτροφόρα καλώδια και προσπαθώ να παραβγώ με την σκιά μου
βλέπεις, κινείται στις φλέβες μου ρεύμα
μιαν αγάπη, καινούρια, παλιά

με σέρνει

μπροστά σε σένανε

παίζω σε ταινία
δεν είμαι εγώ
μιαν άλλη με χαλασμένο σώμα
μακριά σου
μπαίνω στο μπάνιο να με γιατρέψει το νερό
να με γιατρέψει νερό που δεν είναι της θαλάσσης ούτε δικό σου
και μένω
μένω γυμνή να κλαίω πόνο
να στολίζομαι κρέμες και λάδια, να χτενίζω μαλλιά
να πίνω φάρμακα σαν πιπίλες,
φτιαγμένα να νταντεύουν παιδιά που δεν εγνώρισαν ποτέ τους μάνα
ή εσένα

πάλι, θέλω πάλι

να λυγίσω στη φωνή σου,
να γίνουμε μαζί, οι δυο μας, σκηνοθέτες με λευκά πουκάμισα και μεγάλα γυαλιά,

να γίνουμε εφευρέτες, αγάπη μου

να φτιάξουμε εμβόλια για τις δόλιες καρδιές κι τις φτωχές ιστορίες,
εκείνες που κάποτε γελάστηκαν πως δεν θα τις παραδεχτούν
που κάποτε νόμιζαν πως τελείωσαν
που κάποτε θεώρησαν πως τις σκότωσαν
που κάποτε φοβήθηκαν πως δεν θα ξαναϋπάρξουν

 


    Επικοινωνία

    Όλα τα ποιήματα

    Ψάχνω…

    Όροι χρήσης

    Είστε ελεύθερος/η να αντιγράψετε, διανείμετε, παρουσιάσετε τα ποιήματα του παρόντος ιστολογίου εφόσον δώσετε αναγνώριση στον αρχικό συγγραφέα και δεν χρησιμοποιήσετε αυτό το έργο για εμπορικούς σκοπούς.
    Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία παρακαλώ επικοινωνήστε στο holly.readingpoems@gmail.com.