Readingpoems

η ενηλικίωση

Απρίλιος 17, 2011
2 Σχόλια

έτσι όπως ήμουν μικρή
κι έλιωναν οι επιθυμίες
κι έσβηναν οι κόποι
στεκόμουν γυμνή και ντροπιασμένη
κι έψαχνα για τετράδια
τετράδια γιομάτα παραμύθια
κι ιστορίες για χανούμισσες
και τέρατα κι αγίους
έτσι όπως ήμουν μικρή
καθισμένη στο τζάκι
ενώ ήταν άνοιξη
ενώ το πουλί κηλαΐδούσε τσίου φιλί γλυκό
ενώ η φιληνάδα μου τραγουδούσε σε μπαρ
κι η μάνα μου μοιραζόταν μαζί μου
τις αγωνίες της κουζίνας
να χτυπήσει, να δέσει, να σφίξει τ’ αυγό
εγώ αιμορραγούσα κραγιόν βυσσινί
έφτυνα κόκκινα νύχια
κι έκλαιγα
πυροβολούσα τα κύματα της φωτιάς
αντίς να τ’ αγκαλιάζω
γιατί ήμουν μικρή
κορίτσι ογδόντα οκτώ χρονώ
θυμόμουν τη γιαγιά
μου ‘πλεκε κοτσίδες τα μαλλιά, έραβε μαξιλάρια δαντέλες,
θυμόμουν τα μπισκότα που τρώγαμε με την τρύπα στην άκρη τα βράδια που ‘βρεχε
έτσι όπως ήμουν μικρή
κι δεν ήξερα τον κόσμο
εκείνος μ’ ήξερε
Μαρία, μου ‘λεγε
Μαρία με φώναζε σαν κι εσέ,
εραστής ακουγόταν, έτσι απτόητος, κι η φωνή,
η απόγνωση της φωνής του στο κεφάλι μου σα θολή εικόνα παραμάνας
επειδή ήμουν μικρή κι δεν ήξερα
δεν γνώριζα ούτε τ’ όνειρο τι πάει να πει
επιστήμες, θεωρίες,
φιλοσοφίες, ιστορίες του κόσμου
δεν ήξερα
μον’ την αγάπη μύριζα
πίστευα η αγάπη σώζει
σκούζει, δαμάζει, αγαλλιάζει, αρκεί, αγκαλιάζει, αφανίζει, σκορπά
σύννεφα κι τραγωδίες
μικρό κορίτσι
δεν έβρισκα άλλους δεσμούς
δεν ήθελα δρόμους
πλατείες έψαχνα
τόπους απλωμένους
σα τη θάλασσα
να μου θυμίζει τη μέρα που μιλούσα με κείνο τον ψηλό ναυτικό άνδρα,
τραγουδούσα κι απαντούσα ερωτήσεις με ναι κι όχι
τίποτις παραπάνω
δεν μπορούσα να του πω τι
ντρεπόμουνα που μου ‘λεγε ιστορίες
ιστορίες δικές του κι της θαλάσσης
αυτός σε μένα
τόσο μικρό κορίτσι που ‘μουνα
κι καταλάβαινα
ένιωθα σιγά σιγά την μιαν Αλήθεια
κι οι ναυτικοί, κι οι ασκητές, κι οι αμαρτωλοί δακρύζουν
στο κύμα, στο θάμα, στο σώμα
όλα εν σοφία Εποίησες


η υπόκλιση

Ιουνίου 1, 2010
1 σχόλιο

έτσι όπως κινούνται τα ποδια μιας χορεύτριας
ρυθμικά
έτσι θυμάμαι κι εγώ
δεξί πίσω αριστερό μπροστά
έτσι όπως ανασαίνει μια γάτα την νύχτα
μυθικά
έτσι αντλώ ενέργεια από τα τωρινά πρωτοσέλιδα των εφημερίδων
είσαι μιας άλλης
γυναίκας
νοοτροπίας
ενοχής
οι λέξεις σε αποκαλύπτουν
δεν ζητούν λούσα, πολυτέλειες, θολά φιλιά
τα απλοϊκά μυστικά μιμούνται τα συμφραζόμενα
οι άντρες γίνονται λαθρεπιβατες
και οι γυναίκες κούκλες κλεισμενες σε κουτιά
ανέγγιχτες
ανέγγιχτες σαν τις ιστορίες που δεν θα σου πω ξανά
τώρα που έφυγες
μα ποιός να ξέρει
ποιός να ξέρει τι θα συμβεί στον παρελθόντα χρόνο
κι αν
αν ήταν αληθινή εκείνη η Χιονάτη που κατάπιε το δηλητήριο


    Επικοινωνία

    Όλα τα ποιήματα

    Ψάχνω…

    Όροι χρήσης

    Είστε ελεύθερος/η να αντιγράψετε, διανείμετε, παρουσιάσετε τα ποιήματα του παρόντος ιστολογίου εφόσον δώσετε αναγνώριση στον αρχικό συγγραφέα και δεν χρησιμοποιήσετε αυτό το έργο για εμπορικούς σκοπούς.
    Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία παρακαλώ επικοινωνήστε στο holly.readingpoems@gmail.com.