Readingpoems

η αφοσίωση

Απρίλιος 17, 2013
Σχολιάστε

τα καράβια που θα ‘ναι κάποτε μισά
από τους ανέμους που λυσσαλέοι πνίγουν τις μνήμες μας
εκείνα τα καράβια που θα ‘ναι ανήμπορα
εγώ θα τ’ αγαπώ περισσότερο
τους ναυτικούς που δεν θα ‘χουν θαλπωρή επάνω τους
μόνο απελπισμένη αρμύρα
μόνο παλιά αγάπη ξεθωριασμένη από την μάνα τους
κι μια κοπέλα που φιλοξενούσε τον χτύπο της καρδιάς τους, κόκκινη σαν παπαρούνα
αυτούς έχω διαλέξει να αγαπώ
καράβια χαλασμένα
ναυτικούς που ήταν κάποτε αστραφτεροί στην κουπαστή τους
κι όλοι τους θαύμαζαν
που μοίραζαν φιλιά στα δελφίνια και τα παιδιά των κυμάτων
αυτούς
αυτούς που τους έχει ξεχάσει το παρόν του βασιλείου τους
κι ακούς προσευχές και φύκια να φτύνουν τα μουδιασμένα χείλη τους
βλέπεις χάδια να ακουμπούν τα αγριωπά χέρια τους από τα σκοινιά του ουρανού
-τόσο άγιοι, αυτούς θα αγαπώ,
αυτούς που βουτούν ευτυχείς στον ωκεανό του κόπου τους
που φτιάχνουν αποικίες από άστρα κι ο Θεός τούς ακούει
όπως ακούει όλους τους ικέτες με μπλε σύννεφα στα μαλλιά
όπως ακούει κι εμένα όταν μιλώ για σε

Advertisements

η ομπρέλα

Ιουνίου 5, 2010
Σχολιάστε

σήμερα
τόσο χαμηλά όσο δεν φανταζεσαι
κι όχι τα χαμηλά της σάρκας, τα ωραία
σήμερα
τρία δύο ένα
ολόκληρη εγώ
πέφτω
μισά τα σκαλοπάτια
αιωρούμενοι οι ήρωες της φωτογραφίας
αστείοι οι κανίβαλοι
σήμερα
με τρομάζουν όλα
το πως διαχέεις την οσμή σου παντού
το πόσο εύκολα γυρίζει το μυαλό μου
το λίγο του καθενός
το πολύ που μπορείς
το δικό μου απορώ στα ματιά σου
σήμερα
δυτικά της πολιτείας
άλλες διαστάσεις δίνονται
στο αίσθημα
στο γεγονός
στο πληγωμένο στόμα μου
περιεκτικές οι λέξεις
ανώφελες οι συνταγές ζωής
σήμερα
είναι μια μέρα που τρώω μπαλόνια
και κλαίω λιακάδες
σήμερα
το λίγο που με κοιτούσες
το τόσο που με έπιανες
φαντάζει κεραυνός
στην μεγάλη γιορτή
οι καλεσμένοι ανοίγονται
εγώ κλείνομαι σε μια ομπρέλα
μεγάλη σαν φθαρμένη βεντάλια
προφυλάσσομαι από έναν ουρανό που δεν φαίνεται γκριζωπός
αλλά ούτε δικός μου
κρατάω την ομπρέλα μου δυνατά
το χέρι μου αποκτά σημάδι
σημάδι εκ γενετής
για να ταιριάζει με το όλο μου
κι εκείνος
εκείνος είναι έτοιμος να με πάρει
να με κλέψει
να λιώσει την ψυχή μου
σταγόνες ουράνιες
τρία δύο ένα
-μονόδρομος-
μηδέν


Αναρτήθηκε στις my poems
Tags: , ,

    Επικοινωνία

    Όλα τα ποιήματα

    Ψάχνω…

    Όροι χρήσης

    Είστε ελεύθερος/η να αντιγράψετε, διανείμετε, παρουσιάσετε τα ποιήματα του παρόντος ιστολογίου εφόσον δώσετε αναγνώριση στον αρχικό συγγραφέα και δεν χρησιμοποιήσετε αυτό το έργο για εμπορικούς σκοπούς.
    Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία παρακαλώ επικοινωνήστε στο holly.readingpoems@gmail.com.