Readingpoems

η υπόσχεση

Ιουνίου 18, 2010
Σχολιάστε

εκεί στην μικρή αυλή
του σπιτιού μου
στην αλμύρα
θα γεννηθεί μια περίεργη ανάσα
και μια αναπάντεχη φωνή και ένα φάντασμα
ένα φάντασμα δικό σου
και δικό μου
το δικό σου κλωνοποιημένο
το δικό μου ζωντανό
με τα χρώματα του δάσους πάνω μου
και ένα στεφάνι στο κεφάλι μου
σαν εκείνο της νύχτας που με γνώρισες

όσοι λείπουν από το δάσος
δεν είναι όλοι εξαφανισμένα ζώα
μπορεί να είναι ανήθικοι κυνηγοί
μπορεί κυνηγημένα αγρίμια
μπορεί και ανεξήγητα αίτια της μεταστροφής σου

μια γιαγιά πεθαίνει, ένα παιδί γεννιέται και δυο άνθρωποι χωρίζουν
η ιστορία όλου του κόσμου
σε 30 τεύχη
εικονογραφημένα ασπρόμαυρα
ποιος χορεύει και ποιος χαίρεται τώρα πια;
ινδιάνικες αρρώστιες
παροιμίες δίχως τέλος
και αρχή
η μέση είναι για τους άλλους
για τους άλλους που δεν σε ήξεραν μαζί μου

και σε γνώρισα καλά αφού σε φιλούσα και με έλιωνες με αγκαλιές
και σε φαντάστηκα κοντά μου
όμως σου είναι τόσο απλό να με εναλλάσσεις
με το τίποτα
με κινήσεις απλές
όπως ποτίζει κάποιος τις γλάστρες του κάθε μέρα

ας σβήσει λοιπόν η ψευδαίσθηση
ας θανατωθούν όλα τα ψέμματα
μια κάποια αγάπη
ας έρθουμε στις αλήθειες
και τους αέρηδες
γιατί να είναι αλλιώς;
το «σε αγαπώ» δεν θα φανεί ποτέ
δεν θα μπορέσω να ζήσω ελεύθερη μα ούτε κι εγκλωβισμένη
σε ένα περίεργο «εκεί χωρίς εσένα»

αυτή η άλλη γυναίκα
που σε θυμήθηκε
και κοιμήθηκες μαζί της
αυτή
ήταν η ίδια που με είχε ενοχλήσει στο όνειρό μου
εκείνο το βράδυ του χειμώνα που έβρεχε
και έτρεχα κοντά σου
σαν τέρας
με τα μαλλιά μου βρεγμένα
και την αγκαλιά μου σφιχτή
αλλόκοτη ιστορία
παραμύθι μιας γης άγευστης
το είχα φανταστεί
να ζω και να πονάω
να περπατάω στη βροχή
να κάνω μακρύ δρόμο την νύχτα ακουμπισμένη πάνω σε κουρέλια σου
να κλαίω συνέχεια με δάκρυα μικρών παιδιών
αθώων
που τρομάζουν την νύχτα
από τις σκιές
κάποιες σκιές

αυτό ήταν
αυτό ήταν λοιπόν
κάτι τελείωσε
κι όταν τελειώνει κάτι
δεν μπορώ να κοιμηθώ τα βράδια
θέλω να κοιμάμαι την μέρα και να σκάβω όταν αρχίζει να σκοτεινιάζει
πριν την αυγή
αυγούλα μου
να σκάβω για τις μέλισσες
για τους ιππόκαμπους
για τις λεπτομέρειες
θέλω να προχωράω μέσα στα κύματα
να αδειάζω την τσάντα μου από χαρτιά οινοπνεύματος
να πετάω τα σάλια που έχω στο στόμα μου
έτσι να σταματάω για λίγο
να σταματάω για να φωνάξω
να μπορέσω να διαμαρτυρηθώ κάπως για την κακή φύση σου

τί να πειράζει;
τίποτα δεν πειράζει
θα τα καταφέρω πάλι
αλλά δεν θέλω να μου μιλάς
δεν θέλω να μου μιλήσει κανείς ξανά για αστέρια και σκύλους
ποτέ του

Advertisements

    Επικοινωνία

    Όλα τα ποιήματα

    Ψάχνω…

    Όροι χρήσης

    Είστε ελεύθερος/η να αντιγράψετε, διανείμετε, παρουσιάσετε τα ποιήματα του παρόντος ιστολογίου εφόσον δώσετε αναγνώριση στον αρχικό συγγραφέα και δεν χρησιμοποιήσετε αυτό το έργο για εμπορικούς σκοπούς.
    Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία παρακαλώ επικοινωνήστε στο holly.readingpoems@gmail.com.