Readingpoems

η εύνοια

Μαρτίου 19, 2012
1 σχόλιο

θα αρμέξω την σιωπή και θα την κάνω υγρό
υγρό καλλωπισμού
με μπαμπάκια και κρέμες
για πρόσωπα κι αθρώπους με αγαπάω λέξεις στο όνειρό τους,
για περίεργα πλοία
με φουγάρα που λείπουν, με σημαίες κενές,
για αεροπλάνα με πολλαπλά φτερά και συνοδούς φωτισμένους αστέρωτους ουρανούς τις κρύες νύχτες,
για παγκάκια με αιχμηρές ασπίδες τσίχλες κολλημένες πάνω τους,
ασπίδες τύπου δεν παραδίνομαι μωρό μου,
θα αρμέξω σε ένα μπουκάλι
παγούρια ιδρώτα, αλκοόλ κι αγωνίας
θα μαζέψω γράμματα του καπετάνιου σε αγαπημένες του,
δόλιες μοιρασμένες στον κόσμο,
λαμπρά μαρασμένες στον κήπο κάποιων ζωών ακούραστων με κραγιόν και φίλντισι
θα μαζέψω χρέη κάθε μορφής κοτσάνια
να μαδίσω
χρωστάς, δε χρωστάς
δεν λογαριάζει αυτά η άνοιξη
ούτε η παραφορά,
θα τα λιώσω σε υγρό
να ποτίσω κουρασμένες υποχρεώσεις με φύκια θαλάσσης, να ταϊσω νυχτερινές γυαλιστερές,
όστρακα, πέτρες, δάκρυα,
ό,τι πιέζει τον καθένα στα μέσα όργανά του,
θα ρίξω αγνό γάλα σε τοίχους να μαλακώσουν σα ψωμί
να πέσουν
να ανασάνουμε
θα βάλω φιάλες οξυγόνου παντού
να μας φέρω δώρα αέρα από νησί και χάδι
γιατί ταξίδια οι αγάπες
τι νόμισες;
φιλιά, λέξεις, χάρτες
και πρέπει να χεις μαζί σου πολλή χαρά και λίγη λύπη
να σου βρίσκεται τις πιο καλές σου ώρες
όλα να τα μπολιαζει πρέπει ο θνητός
αν είσαι τέτοιος


η αγωγή

Σεπτεμβρίου 19, 2011
1 σχόλιο

δεν μπορώ
να περπατήσω καλά
δεν το μπορώ καθόλου
έχω καταπιεί ηλεκτροφόρα καλώδια και προσπαθώ να παραβγώ με την σκιά μου
βλέπεις, κινείται στις φλέβες μου ρεύμα
μιαν αγάπη, καινούρια, παλιά

με σέρνει

μπροστά σε σένανε

παίζω σε ταινία
δεν είμαι εγώ
μιαν άλλη με χαλασμένο σώμα
μακριά σου
μπαίνω στο μπάνιο να με γιατρέψει το νερό
να με γιατρέψει νερό που δεν είναι της θαλάσσης ούτε δικό σου
και μένω
μένω γυμνή να κλαίω πόνο
να στολίζομαι κρέμες και λάδια, να χτενίζω μαλλιά
να πίνω φάρμακα σαν πιπίλες,
φτιαγμένα να νταντεύουν παιδιά που δεν εγνώρισαν ποτέ τους μάνα
ή εσένα

πάλι, θέλω πάλι

να λυγίσω στη φωνή σου,
να γίνουμε μαζί, οι δυο μας, σκηνοθέτες με λευκά πουκάμισα και μεγάλα γυαλιά,

να γίνουμε εφευρέτες, αγάπη μου

να φτιάξουμε εμβόλια για τις δόλιες καρδιές κι τις φτωχές ιστορίες,
εκείνες που κάποτε γελάστηκαν πως δεν θα τις παραδεχτούν
που κάποτε νόμιζαν πως τελείωσαν
που κάποτε θεώρησαν πως τις σκότωσαν
που κάποτε φοβήθηκαν πως δεν θα ξαναϋπάρξουν

 


    Επικοινωνία

    Όλα τα ποιήματα

    Ψάχνω…

    Όροι χρήσης

    Είστε ελεύθερος/η να αντιγράψετε, διανείμετε, παρουσιάσετε τα ποιήματα του παρόντος ιστολογίου εφόσον δώσετε αναγνώριση στον αρχικό συγγραφέα και δεν χρησιμοποιήσετε αυτό το έργο για εμπορικούς σκοπούς.
    Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία παρακαλώ επικοινωνήστε στο holly.readingpoems@gmail.com.