Readingpoems

η συλλογή

Μαΐου 10, 2017
Σχολιάστε

εγώ ήθελα πάντα να φτιάξω ένα κτίριο

ένα μουσείο χαμένης αγάπης

να βάλω μέσα μια ζωγραφιά σου, ένα εφήμερο παιχνίδι που μου χάρισες

να δείξω ένα πολύτιμο σημείωμα

εκείνη την ζακέτα που μου άφησες

και την υπενθύμιση να αγοράσω καφέ και γάλα

να βάλω το ταπεινό ποτήρι σου

και το χαρτί από τα μπισκότα που φάγαμε ένα βράδυ

θα ήθελα να φτιάξω το μουσείο για όλες τις αγάπες που φύγαν

να δωρίζει ο καθένας την ψυχή του

 

Advertisements

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

η ανάμνηση

Ιανουαρίου 20, 2017
Σχολιάστε

είναι μακρά η νύχτα
είναι αυτό που λέμε μεγάλη μακριά σου
είναι κι αυτό το φωτάκι στην κουζίνα που βουίζει ήχο
είναι κι εκείνο εκεί το παπούτσι σου στο υπνοδωμάτιο δίπλα στις σακούλες
αρχηγός της σκόνης
η αγάπη στην σκόνη
έτσι είναι η δική μας
αυτή παλιά
πιο παλιά από το κάποια φορά που ήταν μικρή η νύχτα
τώρα μεγάλη
-η νύχτα κι εγώ-
μεγάλη όπως το γέλιο σου όταν με αποχαιρετούσε τις μέρες
κι το φορούσα μπρελόκ στην καρδιά μου


Αναρτήθηκε στις Uncategorized

η απάντηση

Σεπτεμβρίου 20, 2016
Σχολιάστε

όποτε πονώ, κάνω ικεσία στη θάλασσα
τα κύματα και την φουρτούνα της

προσπαθώ να θυμηθώ, προσπαθώ να καταλάβω τι είναι το νερό της
από τι είναι φτιαγμένα τα ψάρια της, από τι είναι τα φυτά της

όποτε πονώ, κάνω ικεσία στη γη
τα βουνά και τις κοιλάδες της

μου κόβεται η καρδιά, μειώνεται η ψυχή μου στο μισό με τις χαράδρες της

όποτε πονώ, κάνω ικεσία στον αέρα
τα πουλιά και την κραυγή τους

προσπαθώ να καταλάβω τον φόβο τους και να χτίσω το σκοτάδι μου

όποτε πονώ, κάνω σταυρό να πέσει πάνω μου ευχή, να πέσει ευλογία
να αποκτήσει φωνή η σιωπή μου


Αναρτήθηκε στις my poems

η χαρά

Μαΐου 9, 2016
Σχολιάστε

θέλω οι γονείς να μην λυπούνται τα απογεύματα
θέλω να μου μιλάς για τους αποχαιρετισμούς της ζωής σου κι της ανυποχώρητης ντουλάπας σου τα έγγραφα ζωής
θέλω πολλά, έτσι όπως τα σημείωνα στα κοριτσίστικα τετράδια
κι μια γάτα να την ταΐζω στο σπίτι

τώρα ξεχωρίζω τις μέρες σε εύκολες κι πολύχρωμες
έχω αφήσει τα όνειρά μου στα καλοκαίρια
μαθαίνω ποια είμαι και ποτίζω τα φυτά να γίνουν λουλούδια

όσοι με γνώρισαν, δεν με ξέρουν πια
δίνω κατατακτήριες ζωής κι φροντίζω τον κόσμο να έχει υγεία κι αμύγδαλα στις τσέπες του
γίνομαι πιο μητρική και λιγότερο μόνη
αποκτώ το βλέμμα το βαθύ της θάλασσας

 


Αναρτήθηκε στις my poems

η ανάσα

Ιανουαρίου 28, 2015
Σχολιάστε

γράφω για τις γραμμές των τρένων και το πρόσωπο σου όταν κάνει διακυμάνσεις στο σώμα μου

γράφω για την ζωή που σχηματίζεται πίσω από ένα παράθυρο κλειστό και τις μορφές που παίρνει η φωνή σου όταν μου μιλάς

γράφω για τις ματιές που ανταλλάσσουν οι άγνωστοι άνθρωποι και αναρωτιέμαι πως δεν είμαστε όλοι ερωτευμένοι με εσένα

γράφω για να μπορεί το χέρι μου να αγγίζει το δικό σου

γράφω για να μεταμορφώνω την σιωπή σε κύμα, το κύμα σε άγκυρα, την άγκυρα σε ταξίδι

γράφω για να ακουμπάει σε γραμμές το πόδι σου, σε φαντάζομαι να χορεύεις σε πεντάγραμμο και να χαρίζεις την μουσική μας στους ανθρώπους

για αυτό γράφω, για λίγο φως

 


Αναρτήθηκε στις my poems

η παύση

Οκτώβριος 16, 2014
Σχολιάστε

τα αισθήματα μπαίνουν στον κάδο ανακύκλωσης, τα χαράματα στην πόρτα σου

τα σεντόνια αλλάζουν χρώματα σαν τις τρυφερότητες

νέες πια οι εποχές

περιβάλλομαι από τραγούδια, μένουν οι λαχτάρες ξέπνοες

για να γράφουμε ποίηση

βάζω καρφί, βγάζω τόνους, στήνω τα πορτραίτα σου στον τοίχο με τους ουρανούς

μπαίνουν πάλι τα χρώματα στις σελίδες μου

όχι απόψε

απόψε η μπογιά σου μοιάζει ασπρόμαυρη


Αναρτήθηκε στις my poems

η βεβαιότητα

Οκτώβριος 8, 2014
Σχολιάστε

θα κυλήσω στο σπίτι σα παιδική μπάλα
θα τσαλακωθώ, μα θα πλάσω βασίλειο
με κούρασαν οι άνθρωποι
θα φτιάξω ένα δικό μου διαστημόπλοιο
θα κρεμάσω στους τοίχους ασημένια κάστρα κι αγάπες της αυγής
θα κλείσω μαζί μου χάδια μπουκάλια κι κονσέρβες φιλιά
θα πάρω παρέα και το σφύριγμά σου
μόνο τον αέρα θα βγάλω απο την καμπίνα
μην αναπνέω χωρίς εσένα


Αναρτήθηκε στις my poems

η εξερεύνηση

Σεπτεμβρίου 27, 2014
Σχολιάστε

στις μικρές ώρες, στα λεπτά που δεν κινούνται τα χέρια μου, στα δευτερόλεπτα που αναστενάζει η πνοή μου την ανάσα σου, στις στιγμές που τα φιλιά είναι μόνο κάτι λεπτά όνειρα χαραμάδες για μένα, στις μικροσκοπικές εκείνες νύχτες που οι νουβέλες γράφουν όνειρα με ενδυμασίες θανάτων, στο τέλος του μήνα αυτού που με δυστυχεί υπεράνθρωπα, στον δυσπρόσιτο χρόνο που αλλοιώνει τη μορφή μου, στην κάθε δειλή παύση που κάνει η Ζωή επάνω μου

σημειώνω την απουσία σου, εκλιπαρώ τις θεότητες να σε φέρουν πίσω, ικετεύω το σώμα σου να κινηθεί εμπρός μου

μα μόνο η φυγή σου είναι ακλόνητα δίπλα μου, ζει ερημικά μαζί μου, σε εξαιρεί από τον χάρτη μου

κι εγώ αγριεύω σε εύφορα εδάφη έναν πόνο Χρυσάφι σου


Αναρτήθηκε στις my poems

η αγάπη

Μαΐου 12, 2014
Σχολιάστε

μεγάλωσα κι νόμιζα πως έβλεπα σημάδια παντού
έβλεπα εσένα με ό,τι είχες ζήσει κι ό,τι ευχόσουν
έβλεπες εμένα να στέκομαι με ζωγραφιές στα χέρια μου
μεγάλωσες κι είχες μάθει τα λεπτά και τα χρόνια σου να χτίζεις με θάλασσα, άντρας ναυτικός
είχες στις τσέπες σου φιλιά ιερά, είχα στις τσέπες μου κοχύλια
όποτε φιλούσες, ορκιζόσουν
όποια ηρεμία πάλευα, εσύ την είχες κατακτήσει
ίσως γιατί ήξερες
πως μεγάλωσα κι έμαθα να μου λείπεις
κι όταν σε είδα, σε γνώρισα


η λιακάδα

Μαΐου 8, 2014
Σχολιάστε

θέλω να κρυφτούμε στις λιακάδες,
να μας ακούν τα σφυρίγματα των φιλιών μας και η αφή,
θέλω να μας ακούει η μουσική και να δαγκώνω τα χείλη σου,
θέλω να μας βλέπει η τέχνη των μουσείων κι θέλω να ταξιδέψουμε στις άκρες του κόσμου τα αποσπάσματα ζωής μας,
να με θες χωρίς σύνορα, να σε θέλω χωρίς ώρες,
να είμαστε άχρονοι,
η αθανασία μου να είσαι εσύ
κι εγώ να είμαι η ομορφιά σου, το γελάκι της μέρας σου


Επόμενη σελίδα: »

    Επικοινωνία

    Όλα τα ποιήματα

    Ψάχνω…

    Όροι χρήσης

    Είστε ελεύθερος/η να αντιγράψετε, διανείμετε, παρουσιάσετε τα ποιήματα του παρόντος ιστολογίου εφόσον δώσετε αναγνώριση στον αρχικό συγγραφέα και δεν χρησιμοποιήσετε αυτό το έργο για εμπορικούς σκοπούς.
    Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία παρακαλώ επικοινωνήστε στο holly.readingpoems@gmail.com.